Backpacken in Sri Lanka


Treinrit
Nawalapitiya, Sri Lanka



HomeReisverslagen • Sri Lanka
12 minuten leestijd

Het prachtige Sri Lanka

11 uur vliegen en op 8.378 km afstand van Amsterdam
Bezocht: Juli / augustus '18
Op naar Sri Lanka!
Het is zover, zondag 22 juli. De dag we vertrekken naar Sri Lanka! We hebben er lang naar uitgekeken. Bewapend met onze backpacks, Deet en het internationale rijbewijs vertrekken we naar Schiphol. Vandaag vliegen we met Qatar Airways naar Doha, Qatar. Hier overnachten we gaan we mee met de stadstour. Ongeveer 23 uur later verlaten we Qatar en vliegen we met Sri Lankan Airways naar Colombo.

Aangekomen in Colombo is het even omschakelen. De controle bij de douane is niet te vergelijken met de controles bij ons. Ook naar de vooraf aangevraagde visa a 40 euro per stuk werden niet gevraagd. In de winkels op het vliegveld winnen de wasmachines het van de geurtjes.
In de rij bij de douane viel ons oog op een man. Dat moest een Nederlander zijn. En ja hoor, al snel kwam zijn vrouw aangesjokt waarop hij zei: ,,Corry, waar is jouw tas?” We zagen een lichte schrik in de ogen van Corry waarop ze zei: ,,Shit. Die staat nog op het toilet, Hans.” Waarna Corry weer weg sjokte.

Onze bagage lag super snel op de bagageband en al snel stonden we buiten.
Opzoek naar de bus die ons naar de binnenstad kon brengen, werden we massaal aangesproken door Sri Lankanen die ons naar de stad wilden brengen met hun taxi. En vraag je naar de bus, dan zijn de ook zo vriendelijk om je te vertellen waar je moet opstappen.
De bus was behoorlijk oud en de elektrische deuren werden met de hand geopend. Onderweg naar de binnenstad kwamen we in een file terecht. De driebaansweg werd opeens een zevenbaansweg. Vluchtstroken bestonden niet meer en met behulp van de claxon werden krassen aan elkaars voertuig voorkomen. We hebben er erg om moeten lachen.

We stapten uit bij het treinstation van Colombo. Vanaf hier zou onze trein vertrekken naar Beruwela, een mooie route over het strand. De trein was alleen net vertrokken, waardoor we drie uur moesten wachten op de volgende trein. We liepen de stad in opzoek naar een cafeetje, maar kwamen er vrij snel achter dat dit nog een hele zoektocht ging worden. Na lang zoeken vonden we een klein cafeetje waar we even bij konden komen van de lange reis.
Ruim op tijd waren we terug bij het treinstation. Wat bleek te trein was net een paar minuten geleden vertrokken. De vertrektijd bleek niet “eleven fifty” maar “eleven fifteen” te zijn. Tijd om een Uber te bestellen.

Beruwela

Ons eerste hotel lag erg mooi aan het strand van Beruwela. Even twee uurtjes slapen en dan met z’n tweetjes uit eten. In Sri Lanka is bijna overal WiFi, dus even snel een goed restaurant opzoeken is een eitje. Op Tripadvisor kwamen we restaurant Elephant tegen. Het best beoordeelde restaurant lag letterlijk om de hoek. Maar aangekomen bij het restaurant was alles donker. Toch even aankloppen en vragen of ze open waren. De familie kwam naar buiten en enthousiast werd de terrasverlichting aangezet. Terwijl wij de menukaart aangereikt kregen, kwam de taxichauffeur en teven chefkok aangereden in zijn tuktuk. Het eten wat werd geserveerd was fantastisch. Een bord vol garnalen voor Marjolein en heerlijke sandwiches voor mij.

Na de eerste dag in Sri Lanka was ons duidelijk dat de inwoners enorm vriendelijk en behulpzaam zijn. Zelfs als je een aangeboden taxirit afwijst, lopen ze graag even met je mee om je alsnog de weg te wijzen. Houdt er wel rekening mee dat je door iedereen wordt aangesproken. Allemaal hebben ze een eigen tuktuk of een kennis die chauffeur is: ,,You need tuktuk? I bring you for 400 rupees. No? You want to drink? We have very good restaurant, come, I’ll bring you with tuktuk.”

Als treindienstleider heb ik de hele reis met open ogen gekeken naar de manier waarop het spoor gebruikt wordt. Terwijl in Nederland een trein langzaam moet rijden als er iemand langs het spoor loopt, worden hier complete gesprekken gevoerd op het spoor met de armen leunend op de perronrand. Het tweede restaurant waar we voor het eerst kennis maakten met Sri Lankaanse curry, was allen te bereiken via het spoor. Eigenlijk het verlengde van een looppad.

Galle & Sinharaja

Vanuit Beruwela vertrokken we naar Galle, waar een 36 hectare groot Nederlands fort te vinden is. Hier vandaan zouden we een dag laten vertrekken naar het Sinharaja regenwoud. Ons hotel was alleen bereikbaar met een jeep. Letterlijk een scene uit Indiana Jones. Stapvoets over paden die eigenlijk niet bedoeld zijn voor auto’s. Veel te smal, grote uitstekende stenen en ultra smalle bruggen die bestonden uit beton en touw. Heftig hobbelend achterin de Jeep. Met de ene hand hielden we onszelf vast aan de roll bar en met de andere hand hielden de bagage in bedwang. Heel gaaf!

Vanaf nu twee dagen zonder radio, tv, telefoon en internet. Alleen met een satelliettelefoon kon je contact met de buitenwereld leggen. Luisterend naar alle bijzondere geluiden van vogels en insecten gingen we slapen. Opladen voor morgen, want we gingen met een gids het regenwoud in.

Ons ontbijt stond al vroeg klaar. Voordat we vertrokken moesten we sokken met plastic voering aantrekken. Al kort na vertrek werd ons duidelijk waarom… Bloedzuigers! Het regenwoud zat vol met de prachtige vogels, vlinders en insecten, maar ook met slangen en dodelijke spinnen. We lieten de toeristische route links liggen en liepen dwars door begroeiing. Soms even oppassen dat je niet uitgleed en een ravijn in stortte. We kwamen uit bij een waterval waar we even mochten opfrissen. Daarna gingen we via de normale paden terug naar het hotel. Af en toe even gek opkijken dat zelfs diep in het regenwoud bewoners de smalle paden op motoren trotseerden. Aangekomen bij het hotel waren we een prachtige ervaring rijker.

Yala

Door naar Yala National Park waar we deelnamen aan een jeepsafari. Helaas viel het bezoek aan het park ons tegen. Overal lagen bergen plastic en olifanten en luipaarden waren niet te vinden vanwege de massale aanwezigheid van jeeps. Ondanks dat hebben we hier en daar wel andere dieren gezien.

In Yala hadden we Italianen leren kennen die net als wij naar Ella vertrokken. Ze boden aan om samen te reizen. Er was namelijk nog ruimte voor ons bij Sena Tours. Op het visitekaartje een taxi bestaande uit een dikke BMW, maar in werkelijkheid een in Japan afgedankt Toyota busje. 🙂

Tussen Yala en Ella vind je een van de weinige snelwegen in Sri Lanka… Denk je, want de snelweg is nog in aanbouw. Na een paar kilometer is de snelweg afgezet met takken, die je naar een off-road omleiding leiden. Wat ons opviel is dat de Sri Lanka bijna alleen vrouwelijke wegwerkers kent.

Ella & Nuwara Eliya

Aangekomen in Ella vind je aan de hoofdstraat veel hippe restaurantjes, erg gezellig. Zorg wel dat je een telefoon of zaklampje bij de hand hebt, want het is heel normaal dat in Ella de stroom regelmatig uitvalt. In Ella kun je de theevelden en de beroemde treinbrug bezoeken. Beide absoluut een bezoek waard. Tip van de dag: ben je opzoek naar een verblijf, ga dan voor Ella Okreech Cottages. Leuke sfeer en een zeer goed verblijf voor een lage prijs.

Vanuit Ella vertrokken we met de trein naar Nuwara Eliya. Een mooie reis door de theevelden. Omdat de eerste en tweede klas uitverkocht waren, zaten we derde klas. En daar waren we heel blij mee, want de stoelen zaten prima en je zit voornamelijk – zoals Chris Zegers zou zeggen - tussen de locals.

Nuwara Eliya is gesticht door de Britten en dat is te merken ook. Niet alleen aan de huizen, maar ook aan het weer: voornamelijk regen.
Toch moet je de stad niet overslaan. Zeker de 3 uur durende wandeltocht in Horton Plains National Park is een aanrader.

Vanuit Nuwara Eliya vertrokken we met de trein naar Kandy waar we maar kort gebleven zijn. Want een dag later gingen we met een taxi naar de gouden tempel van Dambulla. In de grotten van het complex vind je enorme Boeddha beelden. Zeer indrukwekkend. Niet voor niets staat deze tempel op de UNESCO werelderfgoedlijst.

Sigiriya

Na het bezoek door naar Sigiriya. Hier kom je regelmatig vrachtwagens tegen die olifanten vervoeren.
We werden verwacht in The Courtyard Villa. Wat een prettig verblijf hadden we hier! Wat een vriendelijkheid en heerlijk eten. Tijdens onze fietstocht kwamen we de eigenaar tegen die ons meenam naar de mooiste plekjes in de omgeving.
Een vriendelijke kennis en gids bracht ons met zijn tuktuk naar de Pidurangala Rock. En wie kwamen we daar tegen… Hans en Corry, met tas.
De Pidurangala Rock is een stuk avontuurlijker dan de Lion Rock. Na klim- en klauterwerk bereik je de top. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over Sigiriya en de beroemde Lion Rock.

De volgende ochtend werden we opgehaald voor onze tweede jeepsafari. Ditmaal een groot succes, aangezien we honderden olifanten van dichtbij hebben gezien.
Dezelfde avond vroegen we de eigenaar of hij een taxi naar Nilaveli kon regelen voor de volgende ochtend. Hij ging meteen bellen en al snel was een taxi gereserveerd.
Nog geen uur later kwam de kennis langs om - voor ons onopvallend - de auto van de eigenaar mee te nemen. De volgende ochtend kwam de taxi netjes op tijd aanrijden. En ja hoor, het was de kennis met een grote smile in de auto van de eigenaar. Daar waren we heel blij mee, want het was een ontzettend aardige jongen die ontzettend goed kon rijden. Met pijn in ons hart namen we afscheid en verlieten we The Courtyard Villa.

Nilaveli

Nilaveli is een kustplaats in Sri Lanka waar de ravage van de tsunami nog goed te zien is. De mensen hebben heel weinig. Restaurantjes bestaan uit houten palen met een simpel dak van golfplaten. Toch maken de inwoners er het beste van. Wel moesten we hier regelmatig op ons hoede zijn dat we niet flink werden afgezet.
We vertrokken met een boot en snorkeluitrusting naar Pigeon Island. Een klein eilandje waar koraal… compleet wordt doodgetrapt door ongeïnteresseerde toeristen. Verboden gebieden om het laatst levende koraal te beschermen zijn er wel, maar toezicht is er niet. Pijnlijk om te zien. Mooie vissen zijn er overigens wel genoeg. Sterker nog, Marjolein heeft daar zelfs een haai van dichtbij gezien. Los van het dode koraal is het eilandje zelf leuk om gezien te hebben.

Naast een haai ontdekte Marjolein later die avond nog een spannend wezen… een harige spin op de muur van onze kamer. We hebben het personeel erbij gehaald om te vragen of we de spin zelf veilig konden verwijderen. Hun prachtige antwoord: ,,Helemaal niet gevaarlijk, maar ook de volgende keer kun je ons beter roepen, afstand houden en vooral niet opjagen. Maar hij doet niks.”

Anuradhapura

Vanuit Nilaveli vertrokken we naar Anuradhapura. De stad staat op de UNESCO werelderfgoedlijst en is een belangrijk pelgrimsoord. Je vindt er stoepa’s met een hoogte van 80 meter, de vijgenboom waaronder Boeddha zijn verlichting vond en aapjes die er met jouw waterflesje vandoor gaan. Met het laatste hadden we nog geluk, want bij andere bezoekers waren camera’s en mobieltjes door apen meegenomen.
We hebben de stad met de fiets verkend. Met een beetje extra opletten en onthouden dat er links wordt gereden is ook dit een aanrader.

Eindbestemming Negombo

Op naar ons laatste verblijf: Ayubowan in Negombo. De reis ernaartoe was doodeng. Een chauffeur die te snel en erg gevaarlijk reed. Hier werd hij vrij snel voor staande gehouden door de politie. Met een boete van 120 euro op zak – extreem veel geld voor Sri Lanka – mocht hij zijn weg vervolgen, maar al snel werd hij opnieuw staande gehouden voor dezelfde overtreding. Na een vier uur durende rit en een aantal bijna frontale botsingen verder kwamen we aan in Negombo.

Ayubowan is een pareltje. Een verblijf gerund door een Brits echtpaar. Op loopafstand van de boulevard en met privézwembad. Negombo zelf is erg toeristisch en westers. Op de menukaarten staan pizza’s, Engels ontbijt en bitterballen of oliebollen. Overigens niks negatiefs, want ook de standaarden zijn westers. Je kunt er dus prima eten.

Voor ons was Negombo vooral een plek om bij te komen van de reis en terug te denken aan alle mooie momenten die we samen hadden meegemaakt. In het begin hadden we wat vaker de pech dat we in vieze kamers moesten overnachten, maar door net iets duurdere verblijven te boeken hebben we dat de rest van de rondreis niet meer meegemaakt.

Wat een top vakantie en wat geweldig dat we dat samen hebben gedaan! Overnachten in Qatar, de Pidurangala Rock beklimmen, met de trein door Sri Lanka, oog in oog staan met olifanten, de wandeltocht in Horton Plains Park en vooral: zo’n sociale bevolking ontmoeten. Een reis waar ik dagelijks met een glimlach aan terugdenk.

Op naar Sri Lanka

Wat je moet weten

Je kunt Sri Lanka het beste bezoeken tussen oktober en maart. Maar let op, want oktober, november en december kunnen nog vrij nat zijn. Gemiddeld is het in Sri Lanka dertig graden en rond Nuwara Eliya twintig graden. Het wordt aangeraden om je te laten inenten voordat je het land bezoekt.
Sri Lanka is een land in Zuid-Azië met zo'n 23 miljoen inwoners. Het land staat bekend om zijn vele theevelden. Dit is dan ook een van de exportproducten. In het begin van de 16e eeuw werd Sri Lanka gekoloniseerd door Portugal en Nederland en kwam later onder het bestuur van het Britse Rijk. Het land heeft lange tijd geleden onder een burgeroorlog, maar is daar inmiddels van hersteld. In 2004 werden grote delen van het land getroffen door tsunami's met ruim 35.000 doden als gevolg. Het spoor van vernieling is nog steeds terug te vinden.